فضل خدا (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از صفات خداوند که در آیات قرآن به آنان اشاره شده، «فضل خداوند» است.


معنای فضل خدا

[ویرایش]

فضل، زياده از اقتصاد و ميانه است و به احسان و اعطايى كه بر او لازم نباشد فضل گويند. و مقصود از «فضل اللّه» در قرآن، اسلام، نبوّت، روزی، مال، نعمت و بهشت است.
[۲] الوجوه و النظاير، ص ۵۹۸.
و بعيد نيست كه مراد از «فضل اللّه» گستردگى احسان خداوند بر مخلوقاتش باشد.
در اين عنوان آیاتی معرفی می‌شوند که در آن‌ها از واژه «فضل» استفاده شده است.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

آثار فضل خدا (قرآن)، ازدیاد فضل خدا (قرآن)، امید به فضل خدا (قرآن)، بشارت به فضل خدا (قرآن)، تفاوت در فضل خدا (قرآن)، سرور از فضل خدا (قرآن)، شکر فضل خدا (قرآن)، عوامل فضل خدا (قرآن)، محرومان از فضل خدا (قرآن)، مشمولان فضل خدا (قرآن)، وعده فضل خدا (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص ۶۳۹، «فضل».    
۲. الوجوه و النظاير، ص ۵۹۸.
۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۰، ص ۸۲.    


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۲۲، ص۲۴۸، برگرفته از مقاله «فضل خدا».    


رده‌های این صفحه : خدا شناسی | فضل خدا | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار