عتبة بن ربیعه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عُتبة بن ربیعه، از سران و بزرگان قریش در زمان جاهلیت بوده که در جنگ بدر توسط حضرت علی (علیه‌السّلام) کشته شد.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

ابوالولید، عُتبة بن ربیعه بن عبدشمس بن عبدمناف، بزرگ قریش و یکی از مهتران آنان در جاهلیت بود. وی از کسانی بود که به صاحب رای بودن و حلم و فضل و نفوذ کلام توصیف شده است. در جنگ فِجار برای صلح میان هوازن و کنانه میانجیگری کرد و هر دو گروه، به حکم او تن دادند. وی در جنگ بدر در صف مشرکان حضور یافت و علی بن ابی‌طالب (علیه‌السّلام) او را کشت.
[۳] شهاری صنعانی، علی بن عبد الله، بلوغ الارب، ج۱، ص۲۴۱.


اصحاب قلیب

[ویرایش]

منابع تاریخی او را یکی از اصحاب قلیب دانسته‌اند. اصحاب قلیب به آن دسته از سران قریش گفته می‌شود که در جنگ بدر به‌دست مسلمانان کشته شده و در چاه بدر مدفون‌ شدند. در جنگ بدر چون شمار کشتگان دشمن فراوان و دفن یکایک آنان برای مسلمانان دشوار بود، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود تا جنازه همه سران شرک را در چاهی کثیف و بدبو افکنند.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۳۹۵.    
۲. ابن اثیر، عزالدین، الکامل، ج۲، ص۱۲۵.    
۳. شهاری صنعانی، علی بن عبد الله، بلوغ الارب، ج۱، ص۲۴۱.
۴. ابن‌کثیر، اسماعیل، البدایه و النهایه، ج۳، ص۲۹۲.    


منبع

[ویرایش]
عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگران پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۱۰۳.






جعبه ابزار