صحیح اقتضایی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تمام بودن در مرحله اقتضا و شأنیت تأثیر را صحیح اقتضایی گویند.


تعریف صحیح اقتضایی

[ویرایش]

صحیح اقتضایی، که مقابل صحیح فعلی می‌باشد، به این معنا است که شیئی در مرحله اقتضا و شأنیت، تأثیر تام و کامل داشته باشد؛ یعنی صحیح، فعلا در خارج وجود ندارد، ولی شأنیت دارد که به صورت «تام الاجزاء و الشرایط» در خارج تحقق پیدا کند و اثری را که بر آن مترتب است به ظهور برساند. در مقابل آن، فساد اقتضایی به معنای تمام نبودن در مرحله اقتضا و شأنیت تأثیر است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. عراقی، ضیاء الدین، نهایة الافکار، ج۱، ۲، ص۷۵.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «صحیح اقتضایی».

رده‌های این صفحه : صحیح و اعم




جعبه ابزار