سیدحسین بن سیدمهدی قزوینی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سیدحسین بن مهدی بن حسن، فقیه، اصولی، ادیب، شاعر و مؤلف و از افراد سرشناس آل قزوینی بود.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

سیدحسین بن مهدی بن حسن (۱۲۶۸-۱۳۲۵ق/۱۸۵۲-۱۹۰۸م) در حلّه ‌زاده شد. نزد پدر و برادرانش میرزا صالح، میرزاجعفر و سیدمحمد مقدمات علوم را آموخت و پس از آن علوم عقلی و نقلی و سطوح عالی فقه و اصول را از استادان بزرگ حوزۀ نجف، از جمله آخوند ملا لطف الله مازندرانی، ملا محمد ایروانی، ملا محمدکاظم خراسانی و میرزا حبیب‌الله رشتی فرا گرفت. وی از پدر و برادرانش اجازۀ روایت داشت.

مهارت در شعر

[ویرایش]

در شعر و ادب شهره بود و نثری استوار و زیبا داشت و به گسترش ادب و تربیت شاعران و نویسندگان اهتمام بسیار می‌ورزید. خانۀ وی مجمع عالمان و شاعران و ادیبان بود.

آثار وی

[ویرایش]

آثار سیدحسین را بدین‌گونه بر شمرده‌اند:
۱. تعلیقة علی رسائل الانصاری؛
۲. رسالة فی مقدمة الواجب؛
۳. حاشیة علی شرح اللّمعة؛
۴. نفائس الاحکام.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. امین، سیدمحسن، اعیان الشّیعه، ج۵، ص۴۸۹، بیروت، ۱۴۰۳ق.    
۲. کحّاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۴، ص۶۴، بیروت.    
۳. امین، سیدمحسن، اعیان الشّیعه، ج۶، ص۱۷۶، بیروت، ۱۴۰۳ق.    


منبع

[ویرایش]

دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «آل‌قفطان»، ج۲، ص۴۵۲.    






جعبه ابزار