سرسام

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از عنوان سرسام در فقه استفاده شده است.


معنای سرسام

[ویرایش]

سرسام نوعى اختلال روانى می باشد.

تبیین معنای سرسام

[ویرایش]

سرسام، مرکب از دو کلمه فارسى «سر» و «سام» به معناى ورم و آماس است. سرسام به معناى آماس سر مى‏باشد که نوعى بیمارى روانى با شروع حاد و همراه با اختلال در مغز است که ممکن است با اختلال در دریافت، پذیرش و به خاطر آوردن اطلاعات، و توهم همراه باشد.
[۱] لغت نامه دهخدا
[۲] فرهنگ بزرگ سخن


کاربرد سرسام در فقه

[ویرایش]

از آن به مناسبت در باب وصیت و نکاح نام برده‏اند.

احکام سرسام

[ویرایش]

در صورتى که سرسام موجب زوال عقل شود، احکام دیوانه بر مبتلا به آن جارى مى‏گردد.
برخى فقها سرسام را از بیماریهاى خطرناکى برشمرده‏اند که غالبا منجر به مرگ مى‏گردد؛ از این رو، احکام بیمارى منجر به مرگ بر آن بار مى‏شود. در نتیجه فرد مبتلا به این بیمارى نمى‏تواند در بیش از یک سوم مال خود، به وصیت و مانند آن تصرف کند.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. لغت نامه دهخدا
۲. فرهنگ بزرگ سخن
۳. المبسوط ج۴، ص۱۶۶.    
۴. المبسوط ج۴، ص۴۴.    


منبع

[ویرایش]
جمعی از پژوهشگران زیر نظر سید محمود شاهرودی، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، ج۴، ص۴۳۱.    


رده‌های این صفحه : حجر | فقه




جعبه ابزار