ذات انواط

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ذات اَنواط نام درختی در جاهلیت است.


تلفظ واژه

[ویرایش]

واژه اَنواط به فتح همزه و سکون نون تلفظ می‌شود.

قداست انواط نزد قریش

[ویرایش]

قریش (یا اهل مدینه و یا مردم یمن) آن را مانند بت و معبودی ستایش و پرستش می‌کردند و همه ساله در روزی معین بر وی گرد می‌آمدند و سلاح خود را به آن می‌آویختند و برآن طواف می‌کردند، قربانی‌ها آورده و ذبح می‌کردند.
[۱] فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۸۴.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. فرهنگ اصطلاحات حج، حریری، ص۸۴.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ نامه حج، مجتبی تونه‌ای، ص۴۹۸.






جعبه ابزار