حکم تعلم (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



در آیات قرآن برخی از احکام تعلم بیان شده است.


حکم هجرت برای تعلم

[ویرایش]

وجوب تعلّم و فراگيرى گروهى از مؤمنان، نسبت به معارف عميق دينى و هجرت براى آن:
«وَ ما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ؛شایسته نیست مؤمنان همگی (بسوی میدان جهاد ) کوچ کنند؛ چرا از هر گروهی از آنان، طایفه‌ای کوچ نمی‌کند (و طایفه‌ای در مدینه بماند)، تا در دین (و معارف و احکام اسلام) آگاهی یابند و به هنگام بازگشت بسوی قوم خود، آنها را بیم دهند؟! شاید (از مخالفت فرمان پروردگار) بترسند، و خودداری کنند!»

حکم تعلم علوم

[ویرایش]

تعلّم و فراگيرى علم به دست معلّمى مجرّب، مطلوب و ارزشمند:
«قالَ لَهُ مُوسى‌ هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلى‌ أَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْداً؛موسی به او گفت: «آیا از تو پیروی کنم تا از آنچه به تو تعلیم داده شده و مایه رشد و صلاح است، به من بیاموزی؟»

عناوین مرتبط

[ویرایش]

تعلم سحر (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. توبه/سوره۹، آیه۱۲۲.    
۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۸، ص۱۹۰.    
۳. کهف/سوره۱۸، آیه۶۶.    


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۱۱، ص۲۶۶، برگرفته از مقاله «حکم تعلم»    






جعبه ابزار