بندار بن‌ محمد

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بندار بن محمد بن عبدالله، از فقهای امامیه و مؤلفان در قرن دوم و سوم هجری به شمار آمده است.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

بندار بن محمد بن عبدالله، به رغم داشتن آثار متعدد، فردی شناخته شده نیست. نخستین‌بار ابن‌ندیم از وی نام برده و او را در شمار فقیهان امامیه آورده است و سپس نجاشی و شیخ طوسی و به تبع این دو سایر رجالیون شیعه گفته‌های ابن‌ندیم را تکرار کرده‌اند.
در منابع حدیثی شیعه هیچ نامی از او نیست، از این‌رو شیخ طوسی نام وی را در ردیف کسانی که از امامان روایت نکرده‌اند، آورده است.
از تاریخ درگذشت او هم گزارشی در دست نیست، ولی چون در زمان ابن‌ندیم (م ۳۸۰ هـ) بندار از فقیهان متقدم و پیشین به شمار می‌آمده است، باید او را از دانشمندان و مؤلفان قرن دوم و سوم شمرد.

آثار

[ویرایش]

آثار و تالیفات بندار بن محمد عبارت‌اند از:
الامامة من جهة الخبر (گویا مراد اثبات امامت با نصوص تنها است بدون کمک گرفتن از ادله عقلی) العمره، المتعه، الطهاره، الصلاة، الصیام (الصوم)، الحج و الزکاة.
از گفته ابن‌ندیم چنین برمی آید که کتاب‌های دیگری بر مبنای ابواب فقهی داشته است که نامی از آنها نبرده، اما تصریح می‌کند که به سبک اصول چهارصدگانه شیعه کتاب‌های دیگری داشته است.

مطالعه بیشتر

[ویرایش]

برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۱۳] قهپایی، عنایة‌الله، مجمع الرجال، ج۱، ص۲۸۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۲۷۵.    
۲. تفرشی، سیدمصطفی بن حسین، نقد الرجال، ج۵، ص۲۶۷.    
۳. طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۴۵۷.    
۴. ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۲۷۵.    
۵. ابن‌شهرآشوب، محمدعلی، معالم العلماء، ص۶۵.    
۶. ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۵۸.    
۷. اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۱۳۱.    
۸. نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۱۴.    
۹. طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۴۱.    
۱۰. حلی، حسن بن یوسف، ایضاح الاشتباه، ص۱۲۳.    
۱۱. ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۲۷۵.    
۱۲. امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۳، ص۶۰۸.    
۱۳. قهپایی، عنایة‌الله، مجمع الرجال، ج۱، ص۲۸۲.


منبع

[ویرایش]

پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۲۰۸، برگرفته از مقاله «بندار بن محمد بن عبدالله».






جعبه ابزار