بسمله (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از عناوین و موضوعاتی که در آیات قرآن مطرح شده، «بسمله» است.


معنای بسمله

[ویرایش]

فعل بسمل به معنای نوشت بسم الله و گفت بسم الله است. بسمله، مصدر جعلی مانند حمدله و حوقله و به معنای بسم الله گفتن و بسم الله الرحمن الرحیم گفتن است.
[۲] دهخدا، علی اکبر، لغت نامه، ج۳، ص۴۱۵۲، «بسمله».
«اقرء باسم ربک» یعنی بسم الله بگو.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

اهمیت بسمله (قرآن)، بسمله در نامه سلیمان (قرآن)، تلاوت بسمله (قرآن)، شروع قرآن با بسمله (قرآن).

پانویس

[ویرایش]
 
۱. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱۱، ص۵۶، «بسمل».    
۲. دهخدا، علی اکبر، لغت نامه، ج۳، ص۴۱۵۲، «بسمله».
۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۲۰، ص۳۲۳.    


منبع

[ویرایش]
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۶، ص۲۴۵، برگرفته از مقاله «بسمله».    


رده‌های این صفحه : بسمله | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار