برکت‌الله بلگرامی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



برکت الله بِلگرامی، فرزند میر اویس حسنی واسطی فرزند میرعبدالجلیل بلگرامی، عارف و شاعر فارسی زبان شبه قاره هند است.
==ولادت و وفات==
در 1070 در بلگرام متولد شد و در 10 محرم 1142 در مارَهْرَه، در ایالت اوتارپرادش، وفات یافت و همان‌جا مدفون شد. میرغلامعلی بن نوح آزاد بلگرامی، مآثرالکرام، ج1، ص2، (لاهور) 1913. میرغلامعلی بن نوح آزاد بلگرامی، مآثرالکرام، ج1، ص4، (لاهور) 1913.
==سیر و سلوک او==
نخست با میرسید مربی، فرزند سید عبدالنبی، بیعت طریقت کرد، و سپس از لطف الله معروف به شاه لدها بلگرامی و فضل الله کالپَوی استفادة معنوی برد. پس از اخذ خلافت و اجازة ارشاد از آنان، در مارهره مرکز ارشاد دایر کرد و مردم اطراف و اکناف مرید او شدند. بلگرامی به فارسی و هندی شعر می‌سرود و تخلص او «عشقی» (درهندی: پیمی) بود. میرغلامعلی بن نوح آزاد بلگرامی، مآثرالکرام، ج1، ص2، (لاهور) 1913.
==آثار او==
آثار فارسی او عبارت است از :
1) مثنوی ریاض عشق؛ 2) دیوان عشقی؛ 3) رساله در حل معانی حقایق عرفانی؛ 4) چهار انواع (1123)؛ در آداب سلوک؛ 5) عوارف هندی، در تأویل عرفانیِ ضرب المثلهای هندی.
-
==فهرست منابع==
(1) میرغلامعلی بن نوح آزاد بلگرامی، مآثرالکرام، (لاهور) 1913.
(2) برکت الله بلگرامی، عوارف هندی، چاپ محمد انصارالله، دانش، ش 14 (تابستان 1367).
==پانویس==
{{پانویس}}
==منبع==[http://lib.eshia.ir/23019/1/1014/ دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «برکت‌الله بلگرامی»، شماره1014 .]
رده:تراجم رده:شاعران فارسی



جعبه ابزار