ابوعمرو کلثوم بن عمرو عتابی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابوعمرو کلثوم بن عمرو عتّابی، یکی از شاعران عرب در قرن سوم قمری بود که به طاهر بن حسین پیوست. بیشتر اشعارش در تمجید و مدح امرای عباسی و برمکی بود. او که تالیفاتی در ادبیات عرب و علم لغت داشت، سرانجام به سال ۲۲۰ ق درگذشت.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

ابوعمرو، کلثوم بن عمرو ایّوب عتابی تغلبی که نسبتش عتابی به نیای بزرگش، مالک بن عتّاب از قبیله تغلب برمی گردد، شاعر و نویسنده‌ای ادیب بود که در سبک نگارش و به نظم آوردن کلام مهارت داشت.
او در قنّسرین بالیده و سپس به بغداد رفت و مصاحبت برمکیان و پس از آن، طاهر بن حسین را برگزید. او به خاطر تعریف و تمجید برمکیان از وی نزد‌ هارون الرشید، مقام و موقعیت ممتازی به دست آورد و آن چنان مورد توجه یحیای برمکی قرار گرفته بود که «یحیی» به فرزندش گفت: «اگر توانستید علاوه بر آثار علمی و اشعار ابوعمرو «کلثوم»، برجستگی‌های فردی وی را بنویسید، خواهید دید که او منحصر به فرد است».
وی به وسیله یحیی بن اکثم، به مامون معرفی و از جایگاه خاصی برخوردار شد. او هم چنین از احترام و ستایش بزرگان و امیران بهره‌مند بود. وی در نوشته‌هایش به حسن اعتذار شهرت داشت. از تالیفات وی می‌توان: کتاب المنطق، کتاب الآداب، کتاب الفنون الحکم، کتاب الالفاظ، کتاب الخیل و چند اثر دیگر را نام برد.
[۴] مسعودی، علی بن حسین، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج۴، ص۱۵.
[۸] زیدان، جرجی، تاریخ آداب اللغة العربیه، ج۲، ص۱۰۳.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. ابن المعتز، عبدالله بن معتز، طبقات الشعراء، ص۲۶۱.    
۲. خطیب بغدادی، احمد بن علی، تاریخ بغداد، ج۱۴، ص۵۱۵.    
۳. ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۱۲۲.    
۴. مسعودی، علی بن حسین، مروج الذهب و معادن الجوهر، ج۴، ص۱۵.
۵. حموی، یاقوت، معجم الادباء ارشاد الاریب الی معرفه الادیب، ج۶، ص۲۱۲.    
۶. ابن‌ شاکر کتبی‌، محمد، فوات‌ الوفیات‌، ج۳، ص۲۱۹.    
۷. زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۲۳۱.    
۸. زیدان، جرجی، تاریخ آداب اللغة العربیه، ج۲، ص۱۰۳.


منبع

[ویرایش]

عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۴۸۷.





جعبه ابزار