یقین فعلی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



یقین فعلی به معنای یقین موجودِ بالفعل قبل از عروض شک و از شرایط استصحاب می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

یقین فعلی، از اقسام یقین سابق و مقابل یقین تقدیری بوده و عبارت است از یقینی که پیش از شک وجود داشته اعم از سبقت زمانی یا رتبی و دارای فعلیت می‌باشد؛ یعنی زمانی که شرایط حصول یقین فراهم گردیده، شخص متوجه وضعیت بوده و یقین برای او در عمل حاصل شده است.

یقین فعلی در استصحاب

[ویرایش]

مشهور اصولی‌ها معتقدند مقصود از یقین در بحث استصحاب ، یقین فعلی است نه تقدیری ، هر چند عده ای اعتقاد دارند یقین تقدیری نیز کفایت می‌نماید.
یقین فعلی، چه یقین سابق باشد و چه لاحق، در مباحث دیگری غیر از استصحاب نیز کاربرد دارد.
[۳] صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج ۲، ص ۲۱۹.
[۴] طباطبایی حکیم، محمد تقی، الاصول العامة للفقه المقارن، ص ۴۵۴.
[۵] کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة، ص ۳۹.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج ۲، ص ۲۵۲.    
۲. خمینی، روح الله، الرسائل، ج ۱، ص ۱۰۸.    
۳. صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج ۲، ص ۲۱۹.
۴. طباطبایی حکیم، محمد تقی، الاصول العامة للفقه المقارن، ص ۴۵۴.
۵. کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة، ص ۳۹.
۶. حکیم، محمد سعید، المحکم فی اصول الفقه، ج ۵، ص ۹۰.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «یقین فعلی».

رده‌های این صفحه : یقین سابق‌




جعبه ابزار