یحیی حرانیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



برخی یحیی حرّانى را یکی از شهدای کربلا می‌دانند.


تحقیق در نام یحیی

[ویرایش]

نام وی یحیی حزانی هم آمده است. [۱]

محل زندگیی یحیی

[ویرایش]

نام او در منابع کهن دیده نمی‌ شود. ولی به گفته مؤلّف روضة الشهداء، یحیی، ساکن حّران و یهودی بود؛ برخی نیز او را صابئی دانسته‌ اند. [۲]

← منطقه حّران


نام حرّان در اصل، هاران، پدر حضرت لوط علیه السلام بوده و سپس به حرّان تبدیل گشته است. نیز، حرّان نخستین شهری‌بود که پس از بابل ساخته شد. [۳]

جریان شهادت یحیی حرانی

[ویرایش]

چون کاروان اسیران کربلا در مسیر کوفه به شام به این مکان رسید، یحیی که در قلعه‌ای، بالای کوه می ‌زیست برای تماشای آنان و سرهای بریده شهیدان به آنجا آمد، سر مبارک سید الشهدا علیه السلام را دید که لب‌هایش می ‌جنبید. وقتی نزدیک رفت و گوش فرا داشت چنین شنید: «وَ سَیْعلَمُ الَّذینَ ظَلمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ» [۴] آنها که ستم کردند به زودی می ‌دانند که باز گشتشان به کجاست.
با شنیدن این آیه شگفت زده شد و پرسید: این سر از کیست؟ پدر و مادرش چه نام دارند؟ پاسخ دادند: پدر او علی علیه السلام و مادرش فاطمه دختر رسول خدا صلی الله علیه وآله است.
یحیی گفت: اگر دین او بر حقّ نبود این کرامت از او ظاهر نمی‌شد. آنگاه با گفتن شهادتین مسلمان شد و عمامه‌ اش را پاره پاره کرد و برای پوشش بانوان به آنان داد. جامه خز خود را نیز همراه هزار درهم خدمت امام سجاد علیه السلام فرستاد.
نگهبانان به ضرب و شتم او پرداخته و گفتند: چرا از کسانی که مورد خشم خلیفه قرار گرفته ‌اند حمایت می‌ کنی؟ از اینجا دور شو و گرنه تو را خواهیم کشت! یحیی که عشق اهل بیت سراسر وجودش را فرا گرفته بود به خادمان خود فرمان داد شمشیر بیاورند و تکبیر گویان بر نگهبانان حمله کرد.
پنج تن از آنان را به هلاکت رساند و سرانجام خود به فیض شهادت نایل گشت.

مقبره یحیی حرانی

[ویرایش]

به گفته ملا حسین واعظ کاشفی مقبره او که به آن «تربت یحیی شهید» می‌گویند در دروازه حّران معروف و محلّ استجابت دعاست. [۵] [۶] [۷]
از وضع کنونی این مقبره اطلاعی در دست نیست.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. تاریخ زندگانی امام حسین علیه‌السلام، عماد زاده، ج۲، ص۲۶۰.
۲. الامام الحسین و اصحابه، قزوینی، فضل علی، ج۱، ص۴۰۷.
۳. الانساب، سمعانی، ج۴، ص۱۰۷.    
۴. سوره شعراء، آیه۲۲۷.    
۵. روضة الشهداء، واعظ كاشفي، ج۱، ص۳۶۷.
۶. ناسخ التواریخ، سپهرکاشانی، محمدتقي، ج۳، ص۱۱۵.
۷. الامام الحسین و اصحابه، قزوینی، فضل علی، ج۱، ص۴۰۷.


منبع

[ویرایش]

جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص۳۹۶-۳۹۷.    






جعبه‌ابزار