گناه بخل (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بخل عبارت است از خوددارى صاحب نعمت، از انفاق آنچه خداوند به وى ارزانى داشته در جایى که انفاق، محبوب و مطلوب است. طبق برخی آیات قرآن، بخل، سیئه و گناه می باشد.


سیئه بودن بخل

[ویرایش]

بر مبنای برخی آیات سوره اسراء، بخل، سیئه و گناه، نزد خداوند می باشد:
ولاتجعل یدک مغلولة الی عنقک... . «هرگز دستت را بر گردنت زنجیر مکن، (و ترک انفاق و بخشش منما) و بیش از حد (نیز) دست خود را مگشای، تا مورد سرزنش قرار گیری و از کار فرومانی».
کل ذلک کان سیـئه عند ربک مکروها. «همه اینها گناهش نزد پروردگار تو ناپسند است».

پانویس

[ویرایش]
 
۱. اسراء/سوره۱۷، آیه۲۹.    
۲. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۳، ص۸۳.    
۳. اسراء/سوره۱۷، آیه۳۸.    
۴. طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۳، ص۹۷.    


منبع

[ویرایش]

مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۶، ص۱۵۰، برگرفته از مقاله «گناه بخل».    


رده‌های این صفحه : بخل | گناهان | موضوعات قرآنی




جعبه ابزار