کرسی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کرسی مظهر حکومت و تدبیر خداوند است.


معنای لغوی کرسی

[ویرایش]

«کرسی» به معنای جای نشستن آدمی است.

مراد از کرسی

[ویرایش]

مراد از کرسی در قرآن، مُلک خداوند است.

معانی کرسی

[ویرایش]

برخی گفته‌اند که دو معنا دارد: یکی ظرفی که همه آسمان‌ها و زمین در آن جای دارند و خداوند همه آفریدگان را در آن آفریده است و دوم، علم خداوند متعال
[۲] مصنّفات شیخ مفید، ج۵، ص۱-۴۴.
این علم ویژه ذات اقدس او است و حتی پیامبران و حجج خویش را از آن نصیب نداده است.
خداوند با این علم، هرگز از ملک خویش بی‌خبر نخواهد بود و بر همه جزئیّات و ویژگی‌های آنها محیط است.

قلمرو کرسی الهی

[ویرایش]

قلمرو کرسی الهی، حکومت و قدرت پروردگار و همه جهان هستی را در بر می‌گیرد؛ همان سان که علم باری تعالی بر همه جهان احاطه دارد.


معنای کرسی در قرآن

[ویرایش]

در قرآن کریم آمده است: «وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّموات وَ الْأرضِ». مفسّران ذیل این آیه، چند معنا برای کرسی برشمرده‌اند:
الف. گستره نفوذ علم خداوند که همه آسمان‌ها و زمین را می‌پوشاند و چیزی از این گستره بیرون نیست.
ب. موجودی بزرگتر از آسمان‌ها و زمین که از هر سو آنها را احاطه کرده است.
ج. گستره قلمرو و حکومت خداوند که همه آسمان‌ها و زمین را در بر دارد و همه جا را می‌پوشاند که بدین سان، کرسیّ خداوند مجموعه عالم مادّه است اعم از زمین و آسمان و ستارگان و کهکشان‌ها. این معنا از کرسی، در برابر «عرش» قرار دارد و عرش به معنای ماورای طبیعت است.

معنای عرش

[ویرایش]

عرش به معنای ماورای طبیعت است.

کرسی و عرش در روایات

[ویرایش]

در پاره‌ای احادیث آمده است که کرسی و عرش بزرگترین درهای غیب‌اند.

← تفاوت کرسی و عرش


کرسی، درِ ظاهری غیب است و هر چیز بدیع و تازه از آن طلوع می‌یابد و اشیای عالَم از آن‌اند؛ امّا عرش، درِ باطنی غیب است. احکام و تدابیر در کرسی ممکن است نسخ شوند؛ امّا در عرش چنین امکانی نیست.
آنچه در عرش به گونه اجمال است، در کرسی به صورت تفصیلی موجود است. کرسی حمل کننده ندارد؛ امّا عرش، حمل کننده دارد.
از روایات بر می‌آید که هر چند عرش و کرسی- هر دو- از مقامات ربوبی پروردگارند، ولی صفات عرش، عظیم‌تر از کرسی است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. بقره/سوره۲، آیه۲۵۵.    
۲. مصنّفات شیخ مفید، ج۵، ص۱-۴۴.
۳. معانی الاخبار، ص۲۹.    
۴. نور الثّقلین ج۱،‌ ص۲۶۲-۲۵۸.    
۵. بقره/سوره۲، آیه۲۵۵.    
۶. تفسیر نمونه، ج۲، ص۲۷۳.    
۷. التوحید، ص۳۲۱.    
۸. غافر/سوره۴۰، آیه۷.    
۹. بحارالانوار، ج۵۵، ص۳۰.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ شیعه، ص۳۸۴-۳۸۵.    



جعبه ابزار