کراهتذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



کَراهت به فتح کاف یکی از احکام خمسه تکلیفی می‌باشد.
به موجب این حکم، انسان می‌تواند فعل مورد نظر شارع را انجام دهد بدون این‌كه کیفر شود ولی اگر آن را انجام ندهد، پاداش می‌یابد.


منظور از کراهت[ویرایش]

در تعریف آن چنین گفته‌اند: «الکراهۀ شرعا کون الفعل بحیث یکون ترکه أولی مع عدم المنع من الفعل» یعنی کراهت بودن فعل است به‌نحوی که ترک آن أُولی باشد با عدم منع از فعل. و چنین فعلی را مکروه می‌گویند. [۱]

اقسام کراهت[ویرایش]

در کتاب تعریفات می‌نویسد: مکروه فعلی است که راجح الترک باشد.
پس اگر به حرام نزدیک‌تر باشد کراهت تحریمیه و اگر به حلال نزدیکتر باشد، کراهت تنزیهیه نامیده می‌شود و فعل آن بدون عقاب است. [۲]

پانویس[ویرایش]
 
۱. کشاف اصطلاحات الفنون، ج۲، ص۱۲۸۰.
۲. تعریفات (جرجانی)، ص۲۰۴.


منبع[ویرایش]

جابری عرب‌لو، محسن، فرهنگ اصطلاحات فقه فارسی، ص۱۴۸.





جعبه‌ابزار