چشیدن

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



چشیدن مزه کردن چیزی را گویند.


تعریف چشیدن

[ویرایش]

چشیدن ، مزه کردن چیزى با حسّ چشایى است.

کاربرد چشیدن در فقه

[ویرایش]

از آن به مناسبت در باب صوم و تجارت سخن رفته است.

چشیدن در حال روزه

[ویرایش]

چشیدن غذا جهت تشخیص مزۀ آن براى روزه دار جایز است و اگر به طور اتفاقى و بدون قصد، به حلق فرو رود روزه باطل نمى‌شود؛ اما اگر با علم به اینکه با چشیدن، غذا- به طور قهری یا از روى فراموشی- به حلق فرو مى‌رود، آن را بچشد، افطار عمدی محسوب مى‌شود و قضا و کفاره دارد.
برخى گفته‌اند در فرض نخست (فرو رفتن به حلق به طور اتفاقى و بدون قصد) نیز اگر چشیدن بدون غرضى صحیح باشد قضا لازم است.

تجارت و چشیدن

[ویرایش]

اگر کالاى مورد معامله داراى مزه باشد، مانند آنکه شیره و مزۀ آن در معامله لحاظ شود، با توصیف کامل کالا، حتى مزۀ آن و یا با مشاهدۀ توأم با چشیدن، معامله صحیح است. در صحّت معامله با مشاهدۀ کالا بدون چشیدن یا با توصیف، لیکن بدون توصیف مزۀ آن، اختلاف است. مشهور میان متأخّران صحت آن است؛ ولى ظاهر کلمات گروهى از قدما عدم صحت چنین معامله‌اى است.
بنابر قول به صحت، اگر پس از معامله کشف خلاف شود، خریدار بین فسخ معامله و گرفتن ارش (مابه التفاوت قیمت) از فروشنده مخیر است.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. العروة الوثقیٰ، سید محمد کاظم طباطبایی یزدی،ج ۳، ص ۵۸۶.    
۲. مستمسک العروة، سید محسن طباطبایی حکیم، ج ۸، ص ۳۲۶- ۳۲۷.    
۳. تذکرة الفقهاء، علامه حلی،ج ۶، ص ۳۵.    
۴. الحدائق الناضرة، شیخ یوسف بحرانی،ج ۱۸، ص ۴۸۳.    
۵. جواهر الکلام ج ۲۲، ص ۴۳۳- ۴۳۴.    
۶. مستند الشیعة، ملا احمد نراقی،ج ۱۴، ص ۳۴۸.    
۷. المقنعة، شیخ مفید،ص ۶۰۹.    
۸. اختباره الوسیلة، ابن حمزه، ص ۲۴۶.    
۹. النهایة، شیخ طوسی، ص ۴۰۴.    
۱۰. المراسم العلویة،الشیخ ابی یعلی حمزة بن عبد العزیز الدیلمی ص ۱۸۰.    
۱۱. جواهر الکلام، نجفی جواهری، محمد حسن،ج ۲۲، ص ۴۳۵.    



منبع

[ویرایش]
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام ج‌۳، ص ۱۸۱    


رده‌های این صفحه : روزه | فقه | مبطلات روزه




جعبه ابزار