پیری همسر لوط (قرآن)ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حضرت لوط علیه السلام از دعوت قوم خود به توحید ، نومید شد و در مقام دعا بر آمد، و از خداوند تقاضای نجات خود و خاندانش را کرد خداوند دعای او را اجابت کرد و آن گروه اندک را همگی نجات داد جز همسرش، همان پیرزنی که نه تنها از تعلیمات او پیروی نمی‌کرد بلکه گاه به دشمنان او نیز کمک می‌نمود.


گرفتاری به عذاب الهی[ویرایش]

قرآن کریم در مورد گرفتاری همسر سالخورده لوط، به عذاب الهی می فرماید: «وان لوطا لمن المرسلین• اذ نجینـه واهله اجمعین• الا عجوزا فی الغـبرین»لوط از رسولان ما بود•به خاطر بیاور زمانی که او وخاندانش همگی را نجات دادیم•مگر پیزنی که در میان آن قوم باقی ماند (و به سرنوشت آنها گرفتار شد).(مقصود از «عجوزا»، همسر لوط است. [۱] ) [۲]

← معنای غابر
در مفردات می‌گوید [۳] کلمه غابر به معنای ماندن کسی بعد از رفتن مصاحب اوست. در قرآن کریم فرموده : «الا عجوزا فی الغابرین»یعنی آن کسی که عمرش طولانی شده باشد. بعضی هم گفته‌اند: مقصود از آن، کسی است که باقی مانده و با لوط بیرون نشده است. بعضی دیگر گفته‌اند آنهایی که بعد از عذاب باقی ماندند و در آیه‌ای دیگر آمده : «الا امراتک کانت من الغابرین» و در آیه دیگر آمده : «قدرنا انها لمن الغابرین». تا آنجا که می‌گوید: غبار به معنای مابقی خاکی است که در فضا پخش شده این کلمه بر وزن دخان و عثار و امثال آن دو می‌باشد که دلالت بر بقایای چیزی می‌کنند. و شاید از همین جهت است که هم گذشته و هم آینده را زمان غابر گویند. اما گذشته را زمان غابر گویند به عنایت اینکه آثاری از گذشته باقی مانده و تا زمان حاضر پیش نیامده و اما آینده را زمان غابر می‌گویند آن هم به این عنایت است که هنوز مانند گذشته فانی و نابود نشده بلکه وجود دارد و باقی است. [۴]

دعوت به توحید[ویرایش]

لوط همچون سایر انبیا نخست دعوت خود را از توحید شروع کرد، سپس به مبارزه شدید با مفاسد محیط پرداخت، مخصوصا همان انحراف معروف اخلاقی و همجنس گرائی آنها که رسوائی آن در تمام تواریخ منعکس است. این پیامبر بزرگ مرارتها کشید، و خون جگرها خورد، و آنچه در توان داشت برای اصلاح این قوم منحرف و زشت سیرت و زشت صورت و جلوگیری آنان از اعمال ننگینشان به کار بست، اما نتیجه‌ای نگرفت، و اگر افراد اندکی به او ایمان آوردند به زودی خود را از آن محیط آلوده نجات بخشیدند.

دعای حضرت لوط[ویرایش]

سرانجام لوط از آنها نومید شد و در مقام دعا بر آمد، و از خداوند تقاضای نجات خود و خاندانش را کرد خداوند دعای او را اجابت کرد و آن گروه اندک را همگی نجات داد جز همسرش همان پیرزنی که نه تنها از تعلیمات او پیروی نمی‌کرد بلکه گاه به دشمنان او نیز کمک می‌نمود. خداوند سخت‌ترین مجازات را برای این قوم قائل شد، نخست شهرهای آنها را زیر و رو کرد، و بعد بارانی از سنگریزه متراکم بر آنها فرو بارید، به گونه‌ای که همگی نابود شدند حتی اجسادشان محو شد! [۵]

پانویس[ویرایش]
 
۱. مجمع البیان، شیخ طبرسی، ج۸، ص۳۳۲.    
۲. صافات/سوره۳۷، آیه۱۳۳ - ۱۳۵.    
۳. مفردات، راغب اصفهانی، ج۱، ص۳۵۷.    
۴. ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبائی، ج۱۷، ص۲۴۶.    
۵. تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۹، ص۱۴۸.    


منبع[ویرایش]
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «پیری همسر لوط».    


رده‌های این صفحه : موضوعات قرآنی | حضرت ابراهیم | پیری




جعبه‌ابزار