وقف اسکان

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اسکان، از اصطلاحات بکار رفته در علم تجوید بوده و به معنای ساکن‌نمودن حرف آخر کلمه می‌باشد، در صورتی که آن حرف متحرک باشد.


تعریف

[ویرایش]

به معنای ساکن‌نمودن حرف آخر کلمه می‌باشد، در صورتی که آن حرف متحرک باشد. مانند من قبلک، که هنگام وقف، فتحه کاف حذف شده و کاف ساکن می‌شود. البته به سکون عارضی، زیرا فتحه جزو کاف ضمیر است و برای وقف ساکن می‌شود. اسکان یکی از اقسام وقف است.
وقف به اسکان مهمترین و بهترین شیوه وقف است بنابراین کلماتی که حرف آخر آنها مفتوح، مکسور، مضموم و مجرور و مرفوع باشند به طریق اسکان وقف می‌شوند و کلماتی که حرف آخر آنها تاء تانیث و یا منصوب باشند به قاعده ابدال وقف می‌گردند. و شیوه‌های دیگر وقف چندان معمول و مشهور نیست و بیشتر در اختلاف قرائات ذکر می‌شوند.

مثال

[ویرایش]

مانند: «من قبلک»، «مَقاعِدَ» (به فتح دال) و «غَفُورٌ»؛ که در هنگام وقف این سه مورد، فتحه کاف و دال و تنوین راء، به سکون تبدیل می‌شود؛
و تبدیل این سکون را «سکون عارضی» می‌گویند.
[۲] بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۲۲۶.
[۳] پور فرزیب مولایی، ابراهیم، تجویدجامع، ص۱۰۴.
[۵] موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص۱۱۵-۱۱۶.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. بقره/سوره۲، آیه۴.    
۲. بیگلری، حسن، سرالبیان فی علوم القرآن، ص۲۲۶.
۳. پور فرزیب مولایی، ابراهیم، تجویدجامع، ص۱۰۴.
۴. سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۳۰۵.    
۵. موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص۱۱۵-۱۱۶.


منبع

[ویرایش]
سایت اندیشه قم، برگرفته از مقاله «قرائات از دیدگاه روایات»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۲/۱۸.    
فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «وقف اسکان».    



جعبه ابزار