وجوب نفسیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



وجوب متعلق به شیء دارای مصلحت ذاتی را وجوب نفسی گویند. این بحث در اصول فقه کاربرد دارد.


تعریف

[ویرایش]

وجوب نفسی، مقابل وجوب غیری بوده و به وجوبی گفته می‌شود که به خاطر وجود مصلحت در متعلق آن، به طور مستقل واجب شده است، نه به منظور رسیدن به مصلحت موجود در یک واجب دیگر، مانند: نمازهای یومیه و روزه ماه مبارک رمضان.
به بیان دیگر، وجوب نفسی آن است که مورد تکلیف، خود به خود مطلوب و مورد نظر باشد. [۱] [۲] [۳] [۴] [۵] [۶] [۷] [۸] [۹] [۱۰] [۱۱] [۱۲] [۱۳]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج ۱، ص ۱۷۰.
۲. طباطبایی حکیم، محمد تقی، الاصول العامة للفقه المقارن، ص ۶۲.    
۳. صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج ۲، ص ۲۵۲.    
۴. صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج ۲، ص ۲۲۱.    
۵. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج ۱، ص ۸۲.    
۶. مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص ۲۸۱.    
۷. ولایی، عیسی، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ص ۳۳۹.    
۸. فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج ۲، ص ۲۸۱.
۹. فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج ۵، ص ۱۹۴.
۱۰. فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج ۴، ص ۳۱-۳۰.
۱۱. فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج ۷، ص ۳۹۴-۳۹۲.
۱۲. عراقی، ضیاء الدین، نهایة الافکار، ج ۱، ص ۳۲۴.    
۱۳. خمینی، روح الله، تهذیب الاصول، ج ۱، ص ۲۴۲.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۸۸۶، برگرفته از مقاله «وجوب نفسی».    

رده‌های این صفحه : وجوب




جعبه‌ابزار