وجوب اصلی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



وجوب مستفاد از خطاب مستقلّ شرعی را وجوب اصلی گویند.


تعریف

[ویرایش]

وجوب اصلی، مقابل وجوب تبعی بوده و در آن، خطاب مستقلی به دلالت مطابقی بر آن دلالت نموده و به طور مستقیم مورد اراده آمر می‌باشد. بنابراین، هرگاه کلام، در صدد اعلام وجوب به طور مستقیم باشد وجوب اصلی انشا می‌گردد، مانند: «صل»، که مولا به طور مستقیم وجوب را روی نماز برده است. پس وجوب نماز، به دلالت مطابقی از خطابی مستقل به دست آمده و از این رو، وجوب اصلی نام گرفته است.
[۳] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج ۱، ص ۱۹۶.
[۸] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج ۲، ص ۳۶۸.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج ۱، ص ۹۳.    
۲. ولایی، عیسی، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ص ۳۳۵.    
۳. محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج ۱، ص ۱۹۶.
۴. مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص ۲۸۱.    
۵. جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج ۲، ص ۳۵۲.    
۶. عراقی، ضیاء الدین، نهایة الافکار، ج ۱، ص ۳۳۲.    
۷. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص ۱۲۲.    
۸. فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج ۲، ص ۳۶۸.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۸۸۰، برگرفته از مقاله «وجوب اصلی».    

رده‌های این صفحه : وجوب




جعبه ابزار