واجب نفسیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



واجب دارای مصلحت ذاتی را واجب نفسی گویند.


تعریف

[ویرایش]

واجب نفسی، مقابل واجب غیری، واجبی است که فی نفسه دارای مصلحت بوده و مورد توجه شارع قرار می‌گیرد؛ به بیان دیگر، واجبی که برای خودش واجب شده باشد نه به منظور رسیدن به یک واجب دیگر واجب نفسی نام دارد، مانند: نمازهای یومیه و روزه ماه رمضان. [۱] [۲] [۳] [۴] [۵] [۶] [۷] [۸] [۹] [۱۰] [۱۱] [۱۲] [۱۳] [۱۴]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج ۱، ص ۸۲.    
۲. مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص ۲۸۱.    
۳. مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص ۶۰.
۴. نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج ۱، ص ۱۶۶.    
۵. نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج ۲، ص ۳۲۹.    
۶. التقسیمات طباطبایی قمی، تقی، آراؤنا فی اصول الفقه، ج ۱، ص ۱۵۴.    
۷. مطهری، مرتضی، آشنایی با علوم اسلامی، ج ۳، ص ۷۳.    
۸. عراقی، ضیاء الدین، نهایة الافکار، ج ۱، ص ۳۲۴.    
۹. بروجردی، حسین، نهایة الاصول، ص ۱۸۰.
۱۰. شهابی، محمود، تقریرات اصول، جزء ۲، ص ۷۰.
۱۱. صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج ۲، ص ۲۲۱.    
۱۲. سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج ۱، ص ۷۶.
۱۳. اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص ۸۰.    
۱۴. فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج ۵، ص ۲۸۵-۲۳۸.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۸۷۴، برگرفته از مقاله «واجب نفسی».    

رده‌های این صفحه : واجب‌




جعبه‌ابزار