واجب موقت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



واجب دارای وقت معیّن را واجب موقت گویند.


تعریف

[ویرایش]

واجب موقت، واجبی است که شارع برای انجام آن، وقت خاصی معین نموده است؛ به بیان دیگر، انجام آن در زمان خاص، مطلوب شارع است؛ یعنی زمان، قید وجود واجب در خارج است، مانند: نمازهای یومیه، حج و روزه ماه رمضان.
[۱] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج ۱، ص ۲۰۵.
[۲] زحیلی، وهبه، الوجیز فی اصول الفقه، ص ۱۲۶.
[۳] زحیلی، وهبه، اصول الفقه الاسلامی، ج ۱، ص ۴۹.
[۴] سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج ۱، ص ۸۲.
[۵] شهابی، محمود، تقریرات اصول، جزء ۲، ص ۷۳.
[۸] مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص ۵۹.
[۱۱] فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج ۶، ص ۳۸۲-۳۷۳.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج ۱، ص ۲۰۵.
۲. زحیلی، وهبه، الوجیز فی اصول الفقه، ص ۱۲۶.
۳. زحیلی، وهبه، اصول الفقه الاسلامی، ج ۱، ص ۴۹.
۴. سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج ۱، ص ۸۲.
۵. شهابی، محمود، تقریرات اصول، جزء ۲، ص ۷۳.
۶. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج ۱، ص ۹۷.    
۷. ولایی، عیسی، فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ص ۳۳۷.    
۸. مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص ۵۹.
۹. صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج ۲، ص ۴۳۱.    
۱۰. فاضل تونی، عبد الله بن محمد، الوافیة فی اصول الفقه، ص ۸۳.    
۱۱. فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج ۶، ص ۳۸۲-۳۷۳.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۸۷۴، برگرفته از مقاله «واجب موقت».    

رده‌های این صفحه : واجب‌




جعبه ابزار