واجب تعبدیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



واجب مشروط به قصد قربت هنگام امتثال را واجب تعبدی گویند.


تعریف

[ویرایش]

واجب تعبدی، مقابل واجب توصلی، واجبی است که در آن قصد قربت معتبر است، به گونه‌ای که اگر عمل بدون قصد قربت صورت گیرد، صحیح نخواهد بود و تکلیف از مکلف برداشته نمی‌شود، مانند: نماز، روزه، خمس، زکات و... [۱] [۲] [۳] [۴] [۵] [۶] [۷] [۸] [۹] [۱۰] [۱۱] [۱۲]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. شرح اصول فقه، محمدی، علی، ج ۱، ص ۱۵۳-۱۵۲.
۲. اصطلاحات الاصول، مشکینی، علی، ص ۲۷۶.    
۳. اصول الفقه، مظفر، محمد رضا، ج ۱، ص ۷۶-۷۵.    
۴. آشنایی با علوم اسلامی، مطهری، مرتضی، ج ۳، ص ۷۱.    
۵. کفایة الاصول، آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، ص ۷۲.    
۶. کفایة الاصول، آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، ص ۹۴.
۷. نهایة الافکار، عراقی، ضیاء الدین، ج ۱، ص ۱۸۳.    
۸. فرهنگ معارف اسلامی، سجادی، جعفر، ج ۴، ص ۵۳۱.
۹. تقریرات اصول، شهابی، محمود، جزء ۲، ص ۷۴.
۱۰. تهذیب الاصول، سبزواری، عبدالاعلی، ج ۱، ص ۶۴.
۱۱. مبانی استنباط حقوق اسلامی یا اصول فقه، محمدی، ابوالحسن، ص ۴۹.
۱۲. کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج ۲، ص ۳۷.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۸۶۷، برگرفته از «واجب تعبدی».    

رده‌های این صفحه : واجب‌




جعبه‌ابزار