هشام بن عمر فوطی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



هشام بن عمر فوطی، یکی از متکلمان برجسته معتزله در قرن سوم قمری بود. او که در عقایدش بسیار افراطی بود و کشتن و ترور مخالفان را جایز می دانست، سرانجام به سال ۲۲۶ ق درگذشت.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

هشام بن عمر فوطی از پیشوایان معتزله بود. او درباره «قدر» بسیار تعصب داشت و در این مقوله از یاران خود پیشی گرفت و به سبب آرای مخالفی که با ایشان داشت، از آنان جدا شد. از جمله عقاید او، این بود که می‌گفت: در زمان آشوب و اختلافِ مردم، امامت برقرار نمی‌شود و استقرار امامت تنها در حال آرامش و اتفاق مردم صورت می‌گیرد. وی همچنین عقیده داشت که کشتن و ترور، سرقت و به زور گرفتن اموال مخالفان جایز است، زیرا وی به کفر آنها معتقد بود. پیروان او را «هشامیه» می‌نامند.
[۲] بغدادی، عبدالقاهر بن طاهر، الفرق بین الفرق، ص۱۷۳.
[۳] اسفراینی، شهفور بن طاهر، التبصیر فی الدین، ص۷۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. بغدادی، عبدالقاهر، الملل و النحل، ج۱، ص۱۱۰.    
۲. بغدادی، عبدالقاهر بن طاهر، الفرق بین الفرق، ص۱۷۳.
۳. اسفراینی، شهفور بن طاهر، التبصیر فی الدین، ص۷۵.


منبع

[ویرایش]

عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۴۹۷.





جعبه ابزار