نواهیذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



نواهی، کلام دلالت کننده بر منع شخص از انجام کاری است.


معنای لغوی و اصظلاحی[ویرایش]

نواهی، جمع نهی، و نهی در لغت به معنای ترک و بازداشتن است، و در اصطلاح، به کلامی گفته می‌شود که برای بازداشتن شخص از انجام کاری انشا می‌شود.

نزاع اصولیون در دلالت دنهی[ویرایش]

بیشتر اصولی‌ها معتقدند نهی، در حرمت ظهور دارد، هر چند در این که این حرمت از طریق لفظ یا عقل استفاده می‌شود اختلاف دارند؛ مشهور معتقدند ماده و صیغه نهی همانند امر، بر طلب دلالت می‌کند، با این تفاوت که در نهی، طلب به «ترک فعل» و در امر، به «انجام فعل» تعلق گرفته است. برخی دیگر بر این باورند که متعلق طلب، «کَفّ از فعل»، یعنی خودداری از «منهی عنه» در خارج است.
مشهور متاخران معتقدند متعلق نهی، زجر و منع از انجام کار است، اما نه زجر تکوینی بلکه زجر اعتباری. [۱]

نظر کتاب کفایة الاصول در دلالت نهی[ویرایش]

در کتاب «کفایة الاصول» آمده است:
«الظاهر ان النهی بمادته و صیغته فی الدلالة علی الطلب مثل الامر بمادته و صیغته، غیر ان متعلق الطلب فی احدهما الوجود و فی الآخر العدم، فیعتبر فیه ما استظهرنا اعتباره فیه بلا تفاوت اصلا. نعم یختص النهی بخلاف و هو اَنّ متعلق الطلب فیه هل هو الکف او مجرد الترک و ان لا یفعل؟ و الظاهر هو الثانی». [۲] [۳] [۴] [۵] [۶] [۷] [۸] [۹] [۱۰] [۱۱]

عناوین مرتبط[ویرایش]

سقوط نهی؛ متعلق نواهی.

پانویس[ویرایش]
 
۱. سیری کامل در اصول فقه، فاضل لنکرانی، محمد، ج۶، ص۴۰۹.
۲. کفایة الاصول، آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، ص۱۴۹.    
۳. معالم الدین و ملاذ المجتهدین، صاحب معالم، حسن بن زین الدین، ص۹۰.    
۴. المعجم الاصولی، حیدر، محمد صنقور علی، ص (۹۳۹-۹۳۷).
۵. سیری کامل در اصول فقه، فاضل لنکرانی، محمد، ج۶، ص (۴۵۲-۳۹۹).
۶. آشنایی با علوم اسلامی، مطهری، مرتضی، ج۳، ص (۴۳-۴۲).    
۷. فوائد الاصول، نائینی، محمد حسین، ج۱، ۲، ص۳۹۴.    
۸. محاضرات فی اصول الفقه، خویی، ابوالقاسم، ج۴، ص۸۱.    
۹. اصول الفقه، خضری، محمد، ص۲۳۴.
۱۰. دروس فی علم الاصول، صدر، محمد باقر، ج۱، ص۲۲۹.    
۱۱. اصول الفقه، مظفر، محمد رضا، ج۱، ص۱۰۵.    


منبع[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۸۵۵، برگرفته از مقاله «نواهی».    



جعبه‌ابزار