نهی ارشادی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



نهی ارشادی، نهی دلالت کننده بر حکم وضعی شرعی یا حکم عقلی می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

نهی ارشادی، مقابل نهی مولوی بوده و عبارت است از نهیی که مفاد آن، ارشاد به حکم عقل یا ارشاد به وجود مفسده در چیزی است که متعلق نهی ، وسیله ای برای ترک آن می‌باشد؛ به بیان دیگر، مدلول نهی ارشادی یا حکم عقل است یا حکم شرعی وضعی، مانند:نهی از چیزی به منظور ارشاد به مانعیت آن، که حکمی وضعی است، مثل:«لا تصل فیما لا یؤکل لحمه»، که این نهی در ظاهر به نماز خواندن در پوست حیوان حرام گوشت توجه دارد، اما در واقع، به مانعیت آن از صحت نماز ارشاد دارد.
[۶] فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۶، ص۱۱۷.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۲۷۴.    
۲. صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۸۴.    
۳. حکیم، محمد سعید، المحکم فی اصول الفقه، ج۱، ص۳۸.    
۴. ایروانی، باقر، الحلقة الثالثة فی اسلوبها الثانی، ج۱، ص۳۸۸.    
۵. حیدر، محمد صنقور علی، جالمعجم الاصولی، ۲، ص۵۶۵.    
۶. فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۶، ص۱۱۷.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۸۵۷، برگرفته از مقاله «نهی ارشادی».    

رده‌های این صفحه : نواهی




جعبه‌ابزار