نمر بن تولب عکلی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



نمر بن تولب عکلی، از قبیله مضر، صحابی پیامبر اسلام و شاعری بود که دوره جاهلیت را درک کرد. وی از پیامبر حدیث نقل کرده و پس از عمری طولانی، سرانجام در سال ۱۴ هجری قمری درگذشت.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

نمر بن تولب بن زهیر بن اقیش عِکْلِیِ (عوف بن عبدمناف) از قبیله مضر و از تیره نزار، شاعر مخضرم بود که دوره جاهلیت را درک کرد.
وی اسلامی نیکو آورد، آن‌گاه به نمایندگی به محضر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) رسید و از طرف پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) نامه‌ای برای قبیله‌اش نوشت. نمر از دلیران و تک‌سواران عرب و نیز شاعری شیواسرا بود و از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) حدیث نقل کرد.

او عاشق زنی از بنی‌اسد به نام «دعد» شد و با او ازدواج کرد. این زن در زیبایی شهره بود. نمر عمری طولانی یافت و از این رو از معمّرین به شمار می‌رود. شعر زیر از اوست:

«آدمی در آرزوی سلامتی و طول عمر است ••• هیچ می‌داند که سلامتِ مدام با وی چه خواهد کرد؟».
[۱] زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۹، ص۲۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۹، ص۲۲.
۲. ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۲۲، ص۴۵۵.    


منبع

[ویرایش]
عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۱۲۹.





جعبه ابزار