نفخ صور

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



نفخ صور فریادی آسمانی‌ست که در هنگام قیامت‌ به وقوع می‌پیوندد.


معنای نفخ

[ویرایش]

«نفخ» به معنای دمیدن است.

معنای صور

[ویرایش]

«صور» به معنای شیپور است.

معنای نفخ صور

[ویرایش]

نفخ صور، ندای آسمانی عظیمی است که هنگامه قیامت همه آسمان‌ها و زمین را پر می‌کند و موجودات عالم را می‌میراند.

پایان جهان با ندای نفخ صور

[ویرایش]

با ندای نفخ صور، جهان پایان می‌گیرد و آن گاه رستاخیز به پا می‌شود و موجودات، دوباره زنده می‌شوند.
[۱] پیام قرآن، ج۶، ص۶۷.


مصادیق آیات نفخ صور

[ویرایش]

در قرآن، آیات بسیاری از نفخ صور سخن گفته‌اند.

مقدار نفخ صور

[ویرایش]

بنابر آیات و روایات، دو بار در صور دمیده می‌شود:
یکی در پایان جهان، که همه خلایق می‌میرند و این، نفخه مرگ است و نفخه دوم، در آستانه رستاخیز است که همه مردگان زنده می‌شوند و این، نفخه حیات است.

تعابیر قرآن در مورد نفخ صور

[ویرایش]

قرآن کریم در یادکردِ این دو حادثه، چند تعبیر دارد که از آن جمله است: نفخ صور، صیحه، صاخّه، قارعه و زجره.

نفخه فزع

[ویرایش]

در برخی روایات آمده است که سه بار در صور دمیده می‌شود؛ یعنی پیش از دو نفخه مرگ و حیات، نفخه‌ای دیگر است به نام «نفخه فزع».
این نفخه، هنگامه زلزله عظیم زمین روی می‌دهد.

نفخه جمع

[ویرایش]

در روایاتی دیگر، خبر از نفخه‌ چهارم نیز آمده است که «نفخه جمع» است؛ لیکن این دو نفخه نیز در حقیقت به همان دو نفخه اصلی بازمی‌گردند.
[۸] حقّ الیقین، ج۲، ص۹۵.
[۹] پیام قرآن، ج۶، ص۷۰-۷۱.


دمنده در صور

[ویرایش]

کارِ دمیدن در صور، برعهده اسرافیل- از فرشتگان والامرتبه و مقرّب الهی- است و چون نفخه را به پایان می‌بَرَد، خود نیز می‌میرد و نفخه حیات را خدای متعال انجام می‌دهد.
[۱۱] حقّ الیقین، ج۲، ص۹۴.
[۱۲] تفسیر قمی، ج۲، ص۲۵۲.


فاصله میان نفخه مرگ و حیات

[ویرایش]

از برخی آیات قرآن برمی‌آید که میان نفخه مرگ و نفخه حیات فاصله‌ای وجود دارد؛ ولی درباره مقدار این فاصله، از قرآن چیزی به فهم نمی‌آید.
در برخی روایات آمده است که این فاصله، چهل سال است؛ لیکن معلوم نیست که آیا طول هر سال، همچون طول سال‌های دنیوی است یا اخروی.

← تحولات بین دو نفخه


در این چهل سال، هیچ موجود زنده‌ای جز خدای متعال باقی نمی‌ماند و دگرگونی‌های ژرفی در عالم روی می‌دهد و جهانی نو برای زندگیِ دوباره انسان‌ها پدید می‌آید.
قرآن کریم، گروهی از موجودات- مانند برخی فرشتگان مقرّب- را از مرگ در نفخه نخست استثنا کرده است البتّه نه به این معنا که آنها نمی‌میرند، بلکه به این معنا که در مرگشان تأخیر می‌افتد و به زمانی پس از نفخه موکول می‌شود.
[۱۴] پیام قرآن، ج۶، ص۷۲-۷۳.
[۱۵] المیزان، ج۱۴، ص۲۹۳.
[۱۶] حقّ الیقین، ج۲، ص۹۷.

متکلّمین شیعه معتقدند که پس از نفخه اوّل، ارواح و اجسام به کلّی از میان نمی‌روند، بلکه اجزای جسمانی از هم می‌گسلند و با نفخه دوم، دوباره پیوند می‌خورند و زنده می‌شوند.
[۱۸] حقّ الیقین، ج۲، ص۹۷.
[۱۹] کشف المراد، ص۴۰۲.



پانویس

[ویرایش]
 
۱. پیام قرآن، ج۶، ص۶۷.
۲. المیزان ج۱۵، ص۴۰۰.    
۳. یاسین/سوره۳۶، آیه۵۱.    
۴. مدثر/سوره۷۴، آیه۸-۹.    
۵. قارعه/سوره۱۰۱، آیه۱-۴.    
۶. صافات/سوره۳۷ّ، آیه۱۹.    
۷. بحارالانوار، ج۶، ص۳۱۸.    
۸. حقّ الیقین، ج۲، ص۹۵.
۹. پیام قرآن، ج۶، ص۷۰-۷۱.
۱۰. بحارالانوار، ج۶، ص۳۲۴.    
۱۱. حقّ الیقین، ج۲، ص۹۴.
۱۲. تفسیر قمی، ج۲، ص۲۵۲.
۱۳. زمر/سوره۳۹، آیه۶۸.    
۱۴. پیام قرآن، ج۶، ص۷۲-۷۳.
۱۵. المیزان، ج۱۴، ص۲۹۳.
۱۶. حقّ الیقین، ج۲، ص۹۷.
۱۷. بحارالانوار، ج۶، ص۳۳۶.    
۱۸. حقّ الیقین، ج۲، ص۹۷.
۱۹. کشف المراد، ص۴۰۲.


منبع

[ویرایش]
کتاب فرهنگ شیعه، تالیف شده توسط جمعی از نویسندگان، ص۴۴۷-۴۴۸.    


رده‌های این صفحه : نفخ صور




جعبه ابزار