معین‌الدین علی بن جلال‌الدین محمد معلم یزدی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



معین‌الدین علی بن جلال‌الدین محمد معلم یزدی، از مورخان و ادبای قرن هشتم هجری در اصفهان بوده است.


معرفی اجمالی

[ویرایش]

معین‌الدّین علی معلّم بن جلال‌الدّین محمّد یزدی، از مورخان و ادبای قرن هشتم هجری در اصفهان بوده است. وی از شاگردان قاضی عضدالدّین ایجی است. در ۷۴۵ق در کرمان و در ۷۵۸ق در اصفهان بوده و کتاب «مواهب الهی» را شروع نموده و در ۷۸۹ق فوت شده است.

آثار و تالیفات

[ویرایش]

کتاب «مواهب الهی» در تاریخ آل مظفر است و تا سال ۷۶۸ق را شامل می‌شود. «اساس السلطنه»، «ترجمه رشف النصائح الایمانیّه» و «نزهه السرور» هم از تالیفات اوست.
[۱] جعفری، جعفر بن محمد، تاریخ یزد، ص۲۳۶.

وی گرچه اصفهانی نیست ولکن چون شروع کتابش در اصفهان شده و چندین مرتبه به اصفهان به عنوان ماموریّت و یا همراه با امیر مبارزالدّین آل مظفر بدین شهر آمده، نامش ذکر شد. علاوه بر ادب و تاریخ، در تمامی علوم زمان خود اعم از عقلی و نقلی مهارت داشته است.

وفات

[ویرایش]

معین‌الدّین در محلّه اهرستان یزد مسجدی ساخت و پس از وفات در آن مسجد مدفون شد. در نظم و نثر ماهر بود. این بیت از اشعار اوست:

"خون می‌چکدم به جای آب از دیده ••• کار من و دل هست خراب از دیده"
"برخیز و بیا که تا تو رفتی رفته است ••• رنگ از رخ و صبر از دل و خواب از دیده".
[۲] نفیسی، سعید، تاریخ نظم و نثر، ص۱۸۴-۱۸۵.
[۳] مصاحب، غلامحسین، دائره المعارف فارسی، ج۲، بخش دوم، ص۲۸۱۲.
[۴] اوحدی بلیانی، محمد، تذکره عرفات العاشقین، ج۶، ص۳۵۳۶.
[۵] داغستانی، واله، تذکره ریاض الشعراء، ج۴، ص۲۰۴۳.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. جعفری، جعفر بن محمد، تاریخ یزد، ص۲۳۶.
۲. نفیسی، سعید، تاریخ نظم و نثر، ص۱۸۴-۱۸۵.
۳. مصاحب، غلامحسین، دائره المعارف فارسی، ج۲، بخش دوم، ص۲۸۱۲.
۴. اوحدی بلیانی، محمد، تذکره عرفات العاشقین، ج۶، ص۳۵۳۶.
۵. داغستانی، واله، تذکره ریاض الشعراء، ج۴، ص۲۰۴۳.


منبع

[ویرایش]

مهدوی، سیدمصلح‌الدین، اعلام اصفهان، ج۴، ص۵۶۱.    





جعبه ابزار