معذریت قطع

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عذر بودن قطع مکلّف برای ترک تکلیف واقعی را معذّریت قطع گویند.


تعریف

[ویرایش]

معذّریت قطع، مقابل منجّزیت قطع، و به معنای عذر محسوب شدن قطع مکلف، برای ترک تکلیف واقعی است، و این در جایی است که قطع او مخالف با واقع در آید، مثل این که شخصی در روز جمعه قطع پیدا کند که نماز جمعه بر او واجب است نه نماز ظهر و سپس نماز جمعه را به جا آورد و نماز ظهر را ترک کند، سپس معلوم شود که در واقع، نماز ظهر واجب بوده است نه نماز جمعه؛ در این جا، اگر مولا از او بپرسد که چرا تکلیف واقعی را ترک نمودی، در پاسخ می‌تواند به قطع خود استناد کند و این استناد به قطع، برای او عذر محسوب شده و موجب رهایی او از عقوبت می‌گردد و این، همان معذّریت قطع است.
[۵] تحریرات فی الاصول، خمینی، مصطفی، ج۳، ص۳۹.
[۶] کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۴، ص۱۷۱.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

حجیت قطع.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. دروس فی علم الاصول، صدر، محمد باقر، ج۱، ص۱۷۶.    
۲. انوار الاصول، مکارم شیرازی، ناصر، ج۲، ص۲۳۰.    
۳. تحریرات فی الاصول، خمینی، مصطفی، ج۶، ص۲۶.    
۴. تحریرات فی الاصول، خمینی، مصطفی، ج۶، ص۲۸.    
۵. تحریرات فی الاصول، خمینی، مصطفی، ج۳، ص۳۹.
۶. کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۴، ص۱۷۱.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۷۵۲، برگرفته از مقاله «معذّریت قطع».    

رده‌های این صفحه : حجیت قطع‌




جعبه ابزار