معامله (اخص)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



معامله (اخص)، عقود و ایقاعات می باشد.


تعریف

[ویرایش]

معامله (اخص)، به معنای عقود و ایقاعات است؛ یعنی هر امر اعتباری که وجودش در خارج، بر قصد و رضایت و انشا متوقف باشد، چه انشای دو جانبه ( عقد ) و چه یک جانبه ( ایقاع ).

معانی مختلف معامله

[ویرایش]

معامله معانی مختلفی دارد:
۱. معامله به معنای بیع ، که اخص از سایر معانی است؛
۲. معامله به معنای عقدی که بین دو نفر واقع می‌شود؛
۳. معامله به معنای عقود و ایقاعات؛
۴. معامله به معنای هر آن چه که در آن قصد قربت معتبر نیست.

← معنای مورد نظر در اصول


آن معنایی از معامله که معمولا در مباحث اصولی اراده می‌شود، هم چون «آیا تعلق نهی به معامله مقتضی فساد است یانه؟»، معنای سوم است.
[۱] جعفری لنگرودی، محمد جعفر، ترمینولوژی حقوق، ص۶۶۴.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. جعفری لنگرودی، محمد جعفر، ترمینولوژی حقوق، ص۶۶۴.
۲. مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۱، ص (۶۰۶-۶۰۵).    
۳. خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۵، ص۷.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، مقاله معامله (اخص)    

رده‌های این صفحه : معامله (اعم)




جعبه ابزار