مطیعذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شخص عمل کننده به تکلیفِ مستفاد از ادلّه و مطابق با واقع را مطیع می‌گویند.


تعریف مطیع

[ویرایش]

مطیع، در برابر عاصی است و به مکلفی گفته می‌شود که از راه قطع و یا حجت معتبر ، تکلیف را احراز نموده و در مقام امتثال، به موافقت با آن اقدام می‌کند و در واقع نیز، وظیفه او، همان باشد ( مصادف با واقع گردد )، برای مثال، شخص مکلف، احراز کرد که نماز بر او واجب است و همان را امتثال کرد و در واقع نیز، نماز واجب بوده است، به چنین شخصی، " مطیع " اطلاق شده و مستحق ثواب است. [۱] [۲] [۳] [۴]

پانویس

[ویرایش]
 
۱. ایروانی، باقر، الحلقة الثالثة فی اسلوبها الثانی، ج۱، ص۱۳۳.    
۲. حکیم، محمد سعید، المحکم فی اصول الفقه، ج۳، ص۵۰.    
۳. فاضل لنكرانی، محمد، ایضاح الكفایة، ج۴، ص۵۲-۵۳ .
۴. آخوندخراسانی، محمدکاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۶۱.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۷۴۴، برگرفته از مقاله «مطیع».    



جعبه‌ابزار