مصادره به مطلوب

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



در این مقاله به بررسی معنای مصادره به مطلوب در مباحث علمی خواهیم پرداخت.


تعریف

[ویرایش]

مصادره به مطلوب یکی از گونه‌های انحراف در استدلال و یکی از انواع مغالطه است.

تبیین موضوع مقاله

[ویرایش]

و آن به این معنا است که یکی از مقدمات استدلال که در واقع نتیجه استدلال نیز هست، به عنوان مقدمه مطرح شود. قید «در واقع» بیانگر این نکته است که هر چند به حسب ظاهر و در نظر ابتدایی، مقدمه و نتیجه با هم فرق دارند، ولی اگر با دقت نگاه شود معلوم می‌شود مقدمه همان نتیجه است؛ مثل این که گفته شود: هر انسانی بشر است؛ و هر بشری خندان است؛ نتیجه این که هر انسانی خندان است. در این جا نتیجه (هر انسانی خندان است)، همان مقدمه دوم (هر بشری خندان است) می‌باشد.

توجه عمیق به موضوع

[ویرایش]

این استدلال در نظر ابتدایی مشکل ندارد؛ زیرا چنین به نظر می‌آید که معنای انسان غیر از معنای بشر است؛ ولی اگر مقداری دقت شود معلوم می‌شود که این دو فرقی ندارند؛ زیرا انسان و بشر مترادف هستند.
[۱] الحیدری، السید رائد، المقرر فی توضیح منطق المظفر، ج۳، ص۳۵۵ - ۳۴۰، قم، منشورات ذوی القربی، الطبعة الاولی، ۱۴۲۲ق.

البته مصادره دارای اقسامی است که برای اطلاع بیشتر باید به کتاب‌های منطقی رجوع شود.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. الحیدری، السید رائد، المقرر فی توضیح منطق المظفر، ج۳، ص۳۵۵ - ۳۴۰، قم، منشورات ذوی القربی، الطبعة الاولی، ۱۴۲۲ق.


منبع

[ویرایش]
پایگاه اسلام کوئیست، برگرفته از مقاله «مصادره به مطلوب».    


رده‌های این صفحه : مغالطه | منطق




جعبه ابزار