مسعی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مسعی (به فتح میم و عین)، میان کوه صفا و مروه است که حاجیان باید در آن‌جا به سعی بپردازند.


معنای لغوی

[ویرایش]

مَسعَی از ریشه سعی است و سعی از اعمال اصلی عمره و حج است و خداوند در قرآن از صفا و مروه به عنوان شعائرالله یاد می‌کند. خداوند در قرآن کریم از صفا و مروه این گونه یاد کرده است: «إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَیتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَیهِ أَنْ یطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَیراً فَإِنَّ اللهَ شاکِرٌ عَلِیمٌ»

مسعی در روایات

[ویرایش]

امام صادق(علیه السلام) فرمودند: «مَا مِنْ بُقْعَة أَحَبَّ إِلَی اللَّهِ مِنَ الْمَسْعَی لاَِنَّهُ یذِلُّ فِیهَا کُلَّ جَبَّار» هیچ بقعه‌ای در روی زمین دوست داشتنی‌تر از مسعی نیست، چرا که هر زورگویی در آن‌جا تحقیر می‌شود.

محل سعی

[ویرایش]

صفا و مروه دو کوه کوچکی است که در دامن کوه ابوقبیس و کوه قعیقعان قرار دارد و امروزه خیابان‌ها و بناهای جدید آنها را از یکدیگر جدا کرده است. کوه صفا در قسمت جنوبی مسجدالحرام و کوه مروه در ناحیه شمال شرقی آن قرار دارد.
پیش از توسعه جدید در مسجد الحرام، میان مسعی و مسجد الحرام فاصله‌ای وجود داشته و حتی بازاری برپا بوده است. اما در توسعه مسجد، محدوده مسجد تا مسعی امتداد یافت و در روزگار ما، حد غربی مسعی به سمت مسجد آخرین حدّ مسجد الحرام به حساب می‌آید. طبعا دیوار کوتاه و پهن میان مسجد الحرام و مسعی، مانند خود مسعی، جزو مسجد نیست.

تاریخچه سعی بین صفا و مروه

[ویرایش]

سعی میان صفا و مروه، همانند دیگر مشاهد حج، یادگار اسماعیل و هاجر است. در روایات آمده است: زمانی که هاجر در جستجوی آب بود، هفت بار میان کوه صفا و مروه رفت و برگشت. این یک سنت ابراهیمی بود که حتی در جاهلیت نیز سعی میان صفا و مروه جزو مراسم حج به شمار می‌آمد؛ جز آن‌که بتی در این سو و بتی در سوی دیگر قرار داشت و وقتی سعی کنندگان به بت‌ها می‌رسیدند، آنها را استلام می‌کردند. تصور مردمان جاهلیت بر این بود که این دو بت با نام‌های اساف و نائله، زن و مرد زناکاری بوده‌اند که تبدیل به سنگ شده‌اند! اسلام یادگار هاجر را نگاه داشت و آن‌چه را مشرکان بر آن افزوده بودند، به دور ریخت.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. بقره/سوره۲، آیه۱۵۸.    
۲. کافی، ج۴، ص۴۳۴.    


منبع

[ویرایش]

آثار اسلامی مکه و مدینه، ص۱۰۵، رسول جعفریان.    



جعبه ابزار