مدبر

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مدبر در لغت یعنی پشت کننده.
[۱] فرهنگ جدید عربی- فارسی.



معنای اصطلاحی مدبر

[ویرایش]

در اصطلاح یعنی شکست خورده و پشت به میدان کرده و کسی که در حال فرار است.
[۲] ینابیع الفقهیه، کتاب الجهاد، ص۲۹۹.


احکام فرار از جنگ

[ویرایش]

فراریان و کسانی که از دشمن شکست خورده و در حال عقب نشینی هستند، از هر صنف کافران باشند، تعقیب شده و به هلاکت می‌رسند.
[۳] ینابیع الفقهیه، کتاب الجهاد، ص۸۷.


احکام فراریان بغات

[ویرایش]

همچنین فراریان بغاتی که دارای تشکیلاتی هستند که به آن ملحق می‌شوند و دو باره اجتماع می‌کنند، باید تعقیب شوند تا به هلاکت برسند، ولی فراریان آن گروه از بغاتی که تشکیلات ندارند یا تشکیلاتشان متلاشی شده، تعقیب نمی‌شوند.
[۴] ینابیع الفقهیه، کتاب الجهاد، ص۱۷۴.

امام صادق (علیه السلام) فرمود:
«لَیْسَ لِاهْلِ الْعَدْلِ انْ یُتْبَعُوا مُدْبِراً» «در شأن اهل عدالت نیست که فراریان را تعقیب کنند.»
[۶] شرایع الاسلام، ج۱، ص۲۳۶.

بدون شک، این سخن امام (علیه السلام) درمورد فراریان مسلمان است که دیگر قصد جنگ ‌ندارند.
اصطلاح مدبر در مورد افراد فراری نیروهای خودی نیز بکار برده می‌شود. برای آشنایی بیشتر به واژه فرار از جنگ مراجعه کنید.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. فرهنگ جدید عربی- فارسی.
۲. ینابیع الفقهیه، کتاب الجهاد، ص۲۹۹.
۳. ینابیع الفقهیه، کتاب الجهاد، ص۸۷.
۴. ینابیع الفقهیه، کتاب الجهاد، ص۱۷۴.
۵. وسائل الشیعه، ج۱۵، ص۷۳.    
۶. شرایع الاسلام، ج۱، ص۲۳۶.


منبع

[ویرایش]

اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۱۱۳.    



جعبه ابزار