مانعیت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مانعیت به معنای اعتبار مانع بودن چیزی در تأثیر مقتضی می‌باشد.


تعریف

[ویرایش]

مانعیت، از اقسام احکام وضعی بوده و مراد از آن، اعتبار مانع بودن امری برای مأموربه است. مانع نیز به چیزی گفته می‌شود که جلوی تأثیر مقتضی را می‌گیرد. و با وجود آن، عدم حکم یا عدم تأثیر مقتضی لازم می‌آید.

بیان نمونه‌های فقهی

[ویرایش]

گاهی سبب شرعی تحقق پیدا می‌کند، ولی وجود مانع، جلوی حکم آن را می‌گیرد، مثل: قتل عمد که اجرای حکم قصاص را اقتضا می‌کند، ولی هرگاه قاتل، پدر مقتول باشد، پدر بودن، مانع اجرای حکم قصاص می‌شود،
[۱] مبادی فقه و اصول، فیض، علیرضا، ص۱۱۵.
[۲] فرهنگ معارف اسلامی، سجادی، جعفر، ج۴، ص۱۰۴.
[۳] فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ولایی، عیسی، ص۳۰۳.
[۴] کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۵، ص۳۱۸و۳۲۰.
و یا مثل عروض حیض قبل از وقت نماز ، که مانع وجوب نماز است.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مبادی فقه و اصول، فیض، علیرضا، ص۱۱۵.
۲. فرهنگ معارف اسلامی، سجادی، جعفر، ج۴، ص۱۰۴.
۳. فرهنگ تشریحی اصطلاحات اصول، ولایی، عیسی، ص۳۰۳.
۴. کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۵، ص۳۱۸و۳۲۰.


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۶۷۹، برگرفته از مقاله «مانعیت».    


رده‌های این صفحه : احکام وضعی




جعبه ابزار