مالک بن انسذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مالک بن انس در سال ۹۳ هجری در مدینه به دنیا آمد و در سال ۱۷۹ هجری در همین شهر چشم از جهان فرو بست [۱]. او در مدینه از حضور اساتید و مشایخ حدیثی ناموری که جزء بزرگان تابعان بودند، همچون: ربیعه الرأی، ابن شهاب زهری، زید بن اسلم، یحیی بن سعید انصاری و.... بهره جست [۲] در این میان ابوبکر بن یزید معروف به ابن هرمز ( م ۱۴۸ ) بیشترین تأثیر در تربیت علمی او داشته است. [۳]. او هم چنین مدتی از محضر امام صادق علیه السلام بهره گرفت و پیوسته آن حضرت را به کثرت عبادت می ستود [۴] [۵]. مالک یکی از ائمه چهارگانه فقه اهل سنت و بنیان گذار فقه مالکی است. تکیه بر سنت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و تا حدود زیادی پرهیز از رأی و قیاس از ویژگی های فقه اوست [۶].


اساتید[ویرایش]
مالک فقه را نزد امام جعفر بن محمد الصادق(علیهما السلام)، ربیعة بن ابی عبدالله، معروف به «ربیعة الرأی» (م۱۳۶) که از تابعین بود، آموخت و از نافع (غلام عبدالله بن عمر) و زهری حدیث شنید.
شاگردان[ویرایش]

از مشهورترین شاگردان وی، شافعی (م ۲۰۴); عبدالرحمن بن قاسم (م ۱۹۱); اسد بن فرات(م۲۱۳) و عبدالله بن وهب (م ۱۹۷) است. مذهب او در شمال آفریقا، قطر، بحرین و کویت طرفدار دارد.

آثار[ویرایش]

وی دارای کتاب معروفی به نام موطأ مالک است که کتابی حدیثی و فقهی است.

پانویس[ویرایش]
 
۱. تاریخ الاسلام، ج ۱۱، ص ۳۱۸.
۲. سیر اعلام النبلاء، ج ۸، ص ۴۹،
۳. موطأ مالک، ج ۱، ص ۲۰.
۴. امالی صدوق، ص ۱۳۴.
۵. الخصال، ج ۱، ص ۱۶۷.    
۶. حلیه الاولیاء، ج ۶، ص ۳۲۴ ـ ۳۲۶.


منبع[ویرایش]

سایت اندیشه قم    
آیة الله مکارم شیرازی،دائرة المعارف فقه مقارن،ج۱.    



جعبه‌ابزار