لفظ حقیقی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



لفظ حقیقی، لفظ مستعمل در چند معنا، و وضع شده برای دست کم یکی از آن معانی است.


تعریف

[ویرایش]

لفظ حقیقی، از اقسام الفاظ متعدد المعنی و به معنای لفظی است که در چندین معنا به کار می‌رود که دست کم برای یکی از آنها وضع شده است، مانند لفظ «اسد» که معانی گوناگون دارد، اگر چه برای یکی از آنها ( حیوان مفترس ) وضع شده و در دیگری (رجل شجاع ) فقط استعمال شده است.

حقیقت و مجاز از انواع الفاظ متعدد المعنی

[ویرایش]

برخی معتقدند حقیقت و مجاز از انواع الفاظ متعدد المعنی به حساب نمی‌آید، بلکه صفاتی است که بر استعمال عارض می‌شود.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

استعمال حقیقی؛
حقیقت.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. بدایع الافکار، رشتی، حبیب الله بن محمد علی، ص۵۴.    
۲. معارج الاصول، محقق حلی، جعفر بن حسن، ص۵۰.    
۳. المنطق، مظفر، محمد رضا، ص۴۰.    
۴. معالم الدین و ملاذ المجتهدین، معالم، حسن بن زین الدین، ص۳۴.    


منبع

[ویرایش]
فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۶۷۱، برگرفته از مقاله «لفظ حقیقی»۶۷۱.    

رده‌های این صفحه : الفاظ متعدد المعنی




جعبه ابزار