قطع موضوعی تمام موضوع

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



قطع ماخوذ در موضوع، به عنوان تمام ملاک برای حکم شرعی را قطع موضوعی تمام موضوع گویند.


تعریف

[ویرایش]

قطع موضوعی تمام موضوع، مقابل قطع موضوعی جزء موضوع بوده و عبارت است از قطعی که شارع یا مولا وجود آن را تمام ملاک برای تعلق حکم به موضوع قرار داده است؛ یعنی هر گاه چنین قطعی وجود داشت، حکم به موضوع تعلق می‌گیرد، وگرنه حکم بر موضوع بار نمی‌شود؛ مثل آن که مولا بگوید: «اذا قطعت بوجوب صلاة الجمعة، یجب علیک التصدق» که وجود قطع به وجوب نماز جمعه، تمام موضوع برای حکم وجوب تصدق است چه نماز جمعه، در واقع واجب باشد چه نباشد و چون موضوع علت برای وجود حکم است، هرگاه موضوع محقق شد حکم نیز که معلول آن است محقق می‌شود.
[۱] مبادی فقه و اصول، فیض، علیرضا، ج۲، ص۲۵۲.
[۲] کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۴، ص (۸۱-۸۰).


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مبادی فقه و اصول، فیض، علیرضا، ج۲، ص۲۵۲.
۲. کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۴، ص (۸۱-۸۰).
۳. المعجم الاصولی، حیدر، محمد صنقور علی، ج۲، ص۳۹۵.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۶۴۳، برگرفته از مقاله «قطع موضوعی تمام موضوع».    

رده‌های این صفحه : قطع موضوعی




جعبه ابزار