قطع تعبدی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



قطع تعبدی، ظنّ ملحق به قطع به حکم شرع می باشد.


تعریف

[ویرایش]

قطع تعبدی، مقابل قطع وجدانی بوده و به قطع حاصل از ظن اطمینانیِ معتبر گفته می‌شود، که در واقع قطع نیست و تعبداً به آن قطع اطلاق گردیده است، مانند: قطع به دست آمده از امارات معتبر.
به بیان دیگر، در قطع تعبدی، همانند قطع عرفی، احتمال خلاف وجود دارد، اما شارع به این احتمال خلاف اعتنا نکرده و آن را تعبداً قطع به حساب آورده است؛ یعنی برای آن حجیت جعل کرده و احکام قطع را بر آن مترتب نموده است.
[۳] مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۳۲۹.
[۶] کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة، ص۲۳۷.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. خویی، ابوالقاسم، مصباح الاصول، ج۲، ص۳۸.    
۲. سبحانی تبریزی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۳، ص ۵۹-۵۸.    
۳. مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۳۲۹.
۴. صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۳، ص۶۴.    
۵. صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۶، ص۱۸۵.    
۶. کوثرانی، محمود، الاستصحاب فی الشریعة الاسلامیة، ص۲۳۷.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۶۴۰، برگرفته از مقاله «قطع عرفی».    


رده‌های این صفحه : قطع | یقین




جعبه ابزار