قرینه تقابل

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به استنباط یک معنا از تقابل میان دو لفظ «قرینه تقابل» گفته می شود.


تعریف

[ویرایش]

تقابل، به معنای رو به رو بودن دو چیز است. اگر گوینده‌ای در سخن خود، دو لفظ را در مقابل هم قرار دهد، به گونه‌ای که از تقابل آن دو، معنای تازه‌ای پیدا شود «قرینه تقابل» شکل می‌گیرد؛

← مثال


برای مثال، در قانون آمده: شهادت باید از روی قطع و یقین باشد نه شک و تردید. قانون گذار در این ماده قانونی ، قطع را مقابل شک قرار داده و به این ترتیب، ظن را هم در مفهوم شک داخل کرده است؛ بنابراین، شهادت ظنی هم مانند شهادت تردیدآمیز، اعتبار ندارد.
[۱] ترمینولوژی حقوق، جعفری لنگرودی، محمد جعفر، ص۵۴۲.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. ترمینولوژی حقوق، جعفری لنگرودی، محمد جعفر، ص۵۴۲.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۶۳۰، برگرفته از مقاله ««قرینه تقابل».    

رده‌های این صفحه : قرینه افظی




جعبه ابزار