قدر متیقّن

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



قدر متیقن به فرد یا حصّه‌ای از مطلق ، مشمول حکم به طور یقین اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

قدر متیقن، فرد یا حصه‌ای از مطلق است که به یقین حکم شامل آن می‌شود، مانند: «قلّد المجتهد» که قدر متیقن از آن، تقلید از مجتهد اعلم است.
و یا مانند آن که مولا قبلا با عبد خود درباره فضیلت آزاد نمودن رقبه مؤمن سخن گفته و بعد به او بگوید: «اعتق رقبة»، که قدر متیقن آن، رقبه مؤمن است.

← نکته


هنگام شک در ادله لبّی ، به قدر متیقن تمسک می‌شود.
[۶] کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۳، ص۵۵۰.
[۷] سیری کامل در اصول فقه، فاضل لنکرانی، محمد، ج۹، ص۹۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. انوار الاصول، مکارم شیرازی، ناصر، ج۲، ص۲۰۶.    
۲. اصول الفقه، مظفر، محمد رضا، ج۱، ص۱۸۰.    
۳. اجود التقریرات، نائینی، محمد حسین، ج۱، ص۵۳۰.    
۴. کفایة الاصول، آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، ص۲۸۷.    
۵. اصطلاحات الاصول، مشکینی، علی، ص۲۴۹.    
۶. کفایة الاصول، فاضل لنکرانی، محمد، ج۳، ص۵۵۰.
۷. سیری کامل در اصول فقه، فاضل لنکرانی، محمد، ج۹، ص۹۵.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۶۲۸، برگرفته از مقاله «قدر متیقن».    



جعبه ابزار