فیء

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



‌فَی‌ءبمعنای بازگشت می باشد.


معنای لغوی فیء

[ویرایش]

فیئی مصدر از مادّه فاءَ، یَفیٌ از باب فَعَلَ یَفْعِلُ، در لغت به معنای رجوع و بازگشت‌می‌باشد و در سوره حجرات «... حَتَّی تَفی‌ءَ الی امْرِاللَّهِ...» به همین معنی است.
یعنی به امر خدا بازگردد و گردن نهد. نیز به معنای غنیمت و خراج استعمال شده است.

فیء در اصطلاح فقها

[ویرایش]

در اصطلاح فقها مالی از کافران است که بدون کارزار و جنگ و خونریزی عاید مسلمانان شده است، مثل جزیه، و خراج و مانند آنها.

دیدگاه علامه درباره فیء

[ویرایش]

علامه در تذکرةالفقها چنین گفته است: طبق آیه هفت سوره حشر (۵۸) «وَ ما افاءَ اللَّهُ عَلی رَسُولِهِ...» آنچه خدا به عنوان فیی‌ء به رسولش داد فییُ از مختصات رسول خدا (صلی الله علیه وآله) و کسی است که بعد از او از ائمه (علیهم السلام) می‌باشد و برای دیگران حقّی نیست. وباید بااجازه این بزرگواران مصرف شود

پانویس

[ویرایش]
 
۱. حجرات/سوره۸۷، آیه۹.    
۲. فیومی، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ص ۲۰۰.    
۳. شیح طوسی، محمد بن حسن، المبسوط فی فقه الامامیة، ج۲، ص۶۴.    
۴. علامه حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقها، ج۱، ص۴۱۹.    
۵. طباطبایی، سید علی، ریاض‌المسائل فی تحقیق الاحکام بالدلائل، ج ۷، ص ۵۱۴.    
۶. الجد، ابن رشد، المقدمات الممهدات، ج۱، ص۳۵۵.    
۷. حجاوی، موسی بن احمد، الاقناع فی فقه الامام احمد بن حنبل، ج۲، ص۳۵.    
۸. علامه حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقها، ج۱، ص۴۱۹.    


منبع

[ویرایش]

اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۹۸.    

رده‌های این صفحه : اصطلاحات اسلامی




جعبه ابزار