فضله

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



فضله، سرگین جانوران ، بویژه پرندگان می باشد.


معنای فضله

[ویرایش]

فضله، سرگین جانوران بویژه پرندگان را گویند.
[۱] فرهنگ بزرگ سخن


احکام مرتبط

[ویرایش]

احکام آن در باب طهارت آمده است.

احکام فقهی فضله حیوانات

[ویرایش]

فضله حیوان حلال گوشت ؛ اعم از پرنده و غیر پرنده پاک است. فضله حیوان حرام گوشت دارای خون جهنده ، حتی به قول مشهور ، پرنده حرام گوشت ، نجس است .
[۴] فقه الشیعة، ج۲، ص۲۸۷

به قول مشهور، فضله حیوان حرام گوشتی که خون جهنده ندارد پاک است. .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. فرهنگ بزرگ سخن
۲. ذکری الشیعة، ج۱، ص۱۱۷؛    
۳. جواهر الکلام، ج۵، ص۲۸۸    
۴. فقه الشیعة، ج۲، ص۲۸۷
۵. جواهر الکلام، ج۵، ص۲۸۵.    
۶. موسوعة الخوئی، ج۲، ص۳۸۷    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج۵، ص۶۹۶، برگرفته از مقاله «فضله».    



جعبه ابزار