فرزندخوانده

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



فرزندخوانده به کسی گویند که به فرزندی گرفته شده است.


تعریف فرزند خوانده

[ویرایش]

فرزندخوانده به کسی گویند که دیگری (غیر از پدر و مادر واقعی) او را به فرزندی پذیرفته باشد.

احکام مرتبط

[ویرایش]

احکام آن به مناسبت در باب عتق و نیز در پاسخ به استفتائات آمده است.

فرزندخوانده در جاهلیت

[ویرایش]

در دوره جاهلی ( عصر قبل از بعثت ) مرسوم بود که برخی خانواده‌ها کودکانی از غیر خانواده خود را به عنوان فرزند خویش برمی‌گزیدند (= تَبَنّی) و تمامی حقوق یک فرزند بر پدرش ـ از قبیل ارث بردن از یکدیگر، حرمت زن پدر بر فرزند و زن پسر بر پدر ـ را برای او منظور می‌کردند.

فرزندخوانده در اسلام

[ویرایش]

لیکن اسلام این سنّت را برداشت.
[۱] تفسیرالصافی، ج۴، ص۱۶۲ ـ ۱۶۳.

و قرآن کریم با صراحت آن را نفی کرد: «و ما جَعَلَ اَدعیاءَکُم أبناءَکُم؛ خداوند فرزندخوانده‌های شما را فرزندان (حقیقی) شما قرار نداده است». از این رو، فرزندی تنها از راه تولّد و رحم ثابت می‌شود و به فرزندی گرفتن دیگری، به گونه‌ای که آثار فرزند واقعی را بر آن مترتّب سازد، حرام است.
[۴] المبسوط، ج۱، ص۵۱.
[۵] المهذب البارع، ج۱، ص۳۷.
[۷] منهاج الصالحین، سید محمدسعید حکیم، ج ۳، ص ۵۶.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. تفسیرالصافی، ج۴، ص۱۶۲ ـ ۱۶۳.
۲. المیزان، ج۱۶، ص۲۷۵.    
۳. احزاب/سوره۳۳، آیه۴.    
۴. المبسوط، ج۱، ص۵۱.
۵. المهذب البارع، ج۱، ص۳۷.
۶. ارشاد السائل، ج۱، ص۱۱۴.    
۷. منهاج الصالحین، سید محمدسعید حکیم، ج ۳، ص ۵۶.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج۵، ص۶۷۰، برگرفته از مقاله"فرزندخوانده"    



جعبه ابزار