فدیهذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



فِدْیه در لغت به معنی اعطا کردن مال است.
[۱] مصباح‏المنیر، ج۲، ص۱۳۷.



فدیه در اصطلاح فقهی

[ویرایش]
در اصطلاح فقهی: به معانی مختلفی به کار رفته است، از جمله:
الف- قربانی که در حج ذبح می‌شود.
[۲] شرح لمعه، ج۱، ص۲۴۸، چاپ قدیم.

ب- چیزی که در ازای آزادی اسیر گرفته می‌شود که ممکن است مال باشد یا انجام کاری از جانب اسیر.
[۳] شرح لمعه، ج۱، ص۲۴۸، چاپ قدیم.
(به سربها نیز تعبیر شده است.)
در جنگ بدر ۷۴ نفر از مشرکان به دست مسلمانان اسیر شدند که مسلمانان برای آزادی اغلب آنها از مشرکان فدیه و سربها گرفتند. بیشترین مبلغ فدیه چهارهزار درهم و کمترین مبلغ هزار درهم ذکر شده است.
[۴] مغازی، ترجمه مهدوی( دامغانی)، ج۱، ص۱۰۴.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مصباح‏المنیر، ج۲، ص۱۳۷.
۲. شرح لمعه، ج۱، ص۲۴۸، چاپ قدیم.
۳. شرح لمعه، ج۱، ص۲۴۸، چاپ قدیم.
۴. مغازی، ترجمه مهدوی( دامغانی)، ج۱، ص۱۰۴.


منبع

[ویرایش]
جمعی از نویسندگان، پژوهشکده تحقیقات اسلامی، اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۹۷.


رده‌های این صفحه : اصطلاحات فقهی | فقه




جعبه‌ابزار