غفلت حوا (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



غفلت حوا (علیهاالسّلام) از خداوند و توجه او به اسباب و عوامل طبیعی، پس از اعطای فرزند به آنان از آیه زیر استفاده می‌شود.


منظور از غفلت حوا

[ویرایش]

«فلما ءاتـهما صــلحـا جعلا له شرکاء فیما ءاتـهما فتعــلی الله عما یشرکون؛ اما هنگامی که خداوند فرزند صالحی به آنها داد، (موجودات دیگر را در این موهبت مؤثر دانستند؛ و) برای خدا، در این نعمت که به آنها بخشیده بود، همتایانی قائل شدند؛ خداوند برتر است از آنچه همتای او قرار می‌دهند».
(در اینکه مرجع ضمیر فاعلی در «جعلا له شرکاء» چیست، دو احتمال وجود دارد: ۱. پدر و مادر از نوع ایشان ۲. آدم و حوا (علیهما السلام)، که در این صورت، منظور از شرک در آیه، توجه به اسباب طبیعی در تربیت فرزند و بازماندن از اخلاص در توجه تام به خداست.)

پانویس

[ویرایش]
 
۱. اعراف/سوره۷، آیه۱۹۰.    
۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۷، ص۵۰.    
۳. طباطبایی، محمدحسین، المیزان، ج۸، ص۳۷۵-۳۷۶.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «حوا»    



جعبه ابزار