غسلذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



غسل از مطهرات است.


سخن شهيد ثاني قدّس سرّه در مورد غسل[ویرایش]

ايشان مى‌فرمايد: در غسل دستور به شستن تمام بدن داده شده، زيرا پست‌ترين حالت انسان و شديدترين حالات وابستگى و بندگيش به امور شهوى حالت جماع و ديگر موجبات غسل از قبيل حیض و نفاس و استحاضه است .اين مطلب فقط در مورد حالت جماع صادق است و در ديگر موجبات غسل از قبيل حيض نفاس و استحاضه و مس ميت به هيچ وجه وابستگى انسان به دنيا بيش از ديگر حالات نيست، مثلا اگر بدن انسان با بدن مرده‌اى كه سرد شده قبل از اينكه او را غسل دهند تماس پيدا كند، غسل بر او واجب مى‌شود، آيا مى‌توان گفت اين شخص در آن حال اسير شهوت بوده است؟
در حالت جماع تمام بدن بطور كلّى و با تمام اجزاءش دخالت دارد، به همين خاطر پیامبر اکرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: در هر مويى جنابتى نهفته است.پس وقتى كه تمام بدن انسان از مراتب عالى دور شده و در لذات پست دنيوى غرق شده باشد، شستن آن از مهمترين مطالب شرعى خواهد بود، زيرا با اين طهارت بدن آمادگى حركت در مسير شريف الهى و صعود به قلّه رفيع عبادت را پيدا مى‌كند و از حركت در جهت حيوانيت روى گردانده دست از لذات دنيوى مى‌شويد.
ولى چون قسمت اعظم بهره‌هاى معنوى عبادت به قلب تعلّق مى‌گيرد، در نظر عاقل، تطهیر قلب از رذايل حيوانى و توجه به دنيا كه مانع رسيدن به فضايل انسانى مى‌شود سزاوارتر از تطهير اعضاء ظاهرى است.


منبع[ویرایش]
كتاب اخلاق، آيت الله سيد عبدالله شبر، صفحه ۶۰


رده‌های این صفحه : فقه | جنابت




جعبه‌ابزار