عود

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عُود چوبی قهوه‌ای رنگ، داراى بوی خوش هنگام سوختن می‌باشد.


کاربرد فقهی

[ویرایش]

از آن به مناسبت در بابهاى طهارت و حج نام برده‌اند.

موارد مستحب عود کردن

[ویرایش]

خوش بو کردن بدن و لباس به عود مستحب است.
[۱] کشف الغطاء، ج۲، ص۴۲۱.


موارد اختلاف عود کردن

[ویرایش]

در حرمت يا کراهت خوش بو کردن بدن و کفن میّت به غير کافور و ذریره، همچون مشک و عود اختلاف است.

موارد حرام عود کردن

[ویرایش]

خوش بو کردن مُحرم خود را با عود، مشک و عنبر حرام و موجب ثبوت کفاره است. البته مشهور خصوصيتى براى عطرهای ياد شده نمى‌بينند و هرگونه عطرى را بر محرم حرام مى‌دانند.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. کشف الغطاء، ج۲، ص۴۲۱.
۲. وسائل الشیعة، ج۲، ص۱۵۱.    
۳. جامع المقاصد، ج۱، ص۳۸۷.    
۴. جواهر الکلام، ج۴، ص۱۸۸ - ۱۸۹.    
۵. مستمسک العروة، ج۴، ص۱۹۶ - ۱۹۷.    
۶. الحدائق الناضرة، ج۱۵، ص۴۱۳.    
۷. جواهر الکلام، ج۱۸، ص۳۲۴.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، زیر نظر آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، برگرفته از مقاله «عود».    



جعبه‌ابزار